Wi’j wont hier op et platteland,
wi’j haalt niet elken dag de krant.
De bûrgers en de boeren,
doe’t et hier met mekaar,
zônder môt of misbaar,
ook loat wi’j ons niet voeren,
want wi’j helpt ons mekaar uut d’n brand.

Van Hent tut an de Bombêêksbrug,
deur ’t Brook noar ‘t Monument terug.
Langs Halt en Broakenstegge,
Sondernweg en Schooldiek,
En ’t Gebouw umsgeliek…
Dat is um zo te zeggen
De plek woar a’j Lintel an kent.

Toch he’w op ‘t Lintels platteland,
alles op loop- of fietsafstand.
‘t Is ons nét êvenvûlle:
Zingen of Gymnastiek,
Sjoelen, Schieten, Muziek…
Een Clausbos en een Mûlle…
Zélfs een “Dri’j-timp” he’w in ons bestand!

Een Slinge en een Keizersbêêk,
en Disco- aovend elke wêêk.
School en Oranje-vreening…
Zeg now zélf; wat ontbrûk
nog an ’t Lintels geluk?
Hooguut een Bank van lening,
een A.H. en op zondag een prêêk ..!

Moar Lintelo en eur “Belang”,
die jaagt ze voort nog niet op stang.
Nog met gin zeuven peerde…
Buutenaf, in de Kern,
Puberaal, Post-modern,
Elk hef zien eigen weerde
en dan spûlt der gin standen of rang..!

SFSV&A.G.